Registreren van het paard

Registreer je paarden voor 21 april 2021!

Via deze link kunt u meer informatie vinden:

https://www.lto.nl/onderwerpen/ir-paardenhouderij

Hoefbevangenheid, een zeer pijnlijke en veel voorkomende aandoening.

Wanneer een dier hoefbevangen is zit er een ontsteking tussen de hoefwand en het hoefbeen, waardoor er druk en pijn ontstaan in het omliggende gebied. Door de ontsteking kan het hoefbeen (gedeeltelijk) losraken van de wand. Hierdoor kan het hoefbeen kantelen en zelfs zakken in de hoefschoen.

Hoefbevangenheid wordt ook wel Laminitis genoemd. Dit woord verwijst naar de lamellen waarmee het hoefbeen aan de hoefschoen bevestigd is.

Wanneer hoefbevangenheid optreedt is het van groot belang om gelijk te behandelen, zodat het risico op loslaten en verplaatsen van het hoefbeen verminderd.  Helaas zien we vaak dat de hoefbevangenheid er te lang zit (chronisch) waardoor het hoefbeen gekanteld raakt.

Symptomen die op hoefbevangenheid duiden zijn onder andere stijf en kort lopen, als op eieren. Ook zie je dat het gewicht naar achteren gebracht wordt, vaak heel duidelijk in wendingen. Lopen op een zachte ondergrond gaat meestal gemakkelijker dan op een harde ondergrond. Ook zal het dier meer liggen en soms helemaal niet meer willen staan. De hoeven voelen vaak warmer aan en er is een zogenaamde “venepols” te voelen in de kootholte.  Hoefbevangenheid treedt vaker aan de voorvoeten op, maar kan ook aan alle vier de benen ontstaan, dit geeft vaak een wat onduidelijker beeld, zonder het naar achteren hangen

Er zijn veel oorzaken voor het ontstaan van hoefbevangenheid, je kan deze oorzaken globaal in drie groepen verdelen

Problemen met de stofwisseling. Dit kan heel breed zijn. EMS en PPID (voorheen bekend als de ziekte van Cushing) kunnen aan de basis van de problemen staan, maar ook verkeerde voeding zoals te veel gras. We zien veel stofwisselingsproblemen zoals EMS bij met name sobere rassen zoals Shetlanders, IJslanders, Haflingers en Fjorden. PPID is een aandoening die je vooral bij oudere paarden ziet.

Een verkeerd dieet of het gebruik van bepaalde medicijnen kunnen hoefbevangenheid veroorzaken. Een teveel aan koolhydraten (suikers) of zetmeel door het eten van te veel haver, krachtvoer, jong gras en appels. Vooral de voorjaarsweide bevat een hoog gehalte aan suikers.

Bij een ernstige ziekte, zoals het aan de nageboorte staan of ernstige diarree kan dit soms leiden tot het ontstaan van hoefbevangenheid. Via het bloed kunnen allerlei stoffen in de hoef terecht komen en daar problemen veroorzaken.

Ook overbelasting, bv door kreupelheid aan het andere been of te veel op een harde ondergrond lopen kan er hoefbevangenheid veroorzaken.

De behandeling zal in eerst instantie bestaan uit goede pijnbestrijding en het remmen van de ontsteking. Daarnaast zal de voeding aangepast moeten worden en er zal naar de bedding en huisvesting gekeken worden.

Een goede hoefsmid speelt een grote rol in het genezingsproces. Door op een juiste manier te bekappen of het paard op speciaal beslag te zetten kan deze in ernstige gevallen de druk laten afnemen en zo de pijn verminderen. Vervolgens zal stukje bij beetje geprobeerd worden om de hoef weer recht te krijgen. Dit is echter een langdurig proces.

Indien nodig kan er (in een later stadium) röntgenfoto’s gemaakt worden om te controleren in hoeverre de hoefbeenderen gekanteld en/of gezakt zijn.  Ook kan er bloedonderzoek nodig zijn om de onderliggende oorzaak aan te tonen.

Hoefbevangenheid is een zeer nare aandoening, belangrijk is dat u zo vlot mogelijk hulp inroept van de dierenarts, we zullen met u een therapie instellen en een plan om herhaling te voorkomen.

Lees hier meer over hoefbevangenheid.

 

Op deze foto is een kanteling van het hoefbeen te zien.
Door de lijn langs de hoef, is te zien dat het hoefbeen steeds verder verwijderd raakt van deze lijn.