Registreren van het paard

Registreer je paarden voor 21 april 2021!

Via deze link kunt u meer informatie vinden:

https://www.lto.nl/onderwerpen/ir-paardenhouderij

Hoefbevangenheid, een zeer pijnlijke en veel voorkomende aandoening.

Wanneer een dier hoefbevangen is zit er een ontsteking tussen de hoefwand en het hoefbeen, waardoor er druk en pijn ontstaan in het omliggende gebied. Door de ontsteking kan het hoefbeen (gedeeltelijk) losraken van de wand. Hierdoor kan het hoefbeen kantelen en zelfs zakken in de hoefschoen.

Hoefbevangenheid wordt ook wel Laminitis genoemd. Dit woord verwijst naar de lamellen waarmee het hoefbeen aan de hoefschoen bevestigd is.

Wanneer hoefbevangenheid optreedt is het van groot belang om gelijk te behandelen, zodat het risico op loslaten en verplaatsen van het hoefbeen verminderd.  Helaas zien we vaak dat de hoefbevangenheid er te lang zit (chronisch) waardoor het hoefbeen gekanteld raakt.

Symptomen die op hoefbevangenheid duiden zijn onder andere stijf en kort lopen, als op eieren. Ook zie je dat het gewicht naar achteren gebracht wordt, vaak heel duidelijk in wendingen. Lopen op een zachte ondergrond gaat meestal gemakkelijker dan op een harde ondergrond. Ook zal het dier meer liggen en soms helemaal niet meer willen staan. De hoeven voelen vaak warmer aan en er is een zogenaamde “venepols” te voelen in de kootholte.  Hoefbevangenheid treedt vaker aan de voorvoeten op, maar kan ook aan alle vier de benen ontstaan, dit geeft vaak een wat onduidelijker beeld, zonder het naar achteren hangen

Er zijn veel oorzaken voor het ontstaan van hoefbevangenheid, je kan deze oorzaken globaal in drie groepen verdelen

Problemen met de stofwisseling. Dit kan heel breed zijn. EMS en PPID (voorheen bekend als de ziekte van Cushing) kunnen aan de basis van de problemen staan, maar ook verkeerde voeding zoals te veel gras. We zien veel stofwisselingsproblemen zoals EMS bij met name sobere rassen zoals Shetlanders, IJslanders, Haflingers en Fjorden. PPID is een aandoening die je vooral bij oudere paarden ziet.

Een verkeerd dieet of het gebruik van bepaalde medicijnen kunnen hoefbevangenheid veroorzaken. Een teveel aan koolhydraten (suikers) of zetmeel door het eten van te veel haver, krachtvoer, jong gras en appels. Vooral de voorjaarsweide bevat een hoog gehalte aan suikers.

Bij een ernstige ziekte, zoals het aan de nageboorte staan of ernstige diarree kan dit soms leiden tot het ontstaan van hoefbevangenheid. Via het bloed kunnen allerlei stoffen in de hoef terecht komen en daar problemen veroorzaken.

Ook overbelasting, bv door kreupelheid aan het andere been of te veel op een harde ondergrond lopen kan er hoefbevangenheid veroorzaken.

De behandeling zal in eerst instantie bestaan uit goede pijnbestrijding en het remmen van de ontsteking. Daarnaast zal de voeding aangepast moeten worden en er zal naar de bedding en huisvesting gekeken worden.

Een goede hoefsmid speelt een grote rol in het genezingsproces. Door op een juiste manier te bekappen of het paard op speciaal beslag te zetten kan deze in ernstige gevallen de druk laten afnemen en zo de pijn verminderen. Vervolgens zal stukje bij beetje geprobeerd worden om de hoef weer recht te krijgen. Dit is echter een langdurig proces.

Indien nodig kan er (in een later stadium) röntgenfoto’s gemaakt worden om te controleren in hoeverre de hoefbeenderen gekanteld en/of gezakt zijn.  Ook kan er bloedonderzoek nodig zijn om de onderliggende oorzaak aan te tonen.

Hoefbevangenheid is een zeer nare aandoening, belangrijk is dat u zo vlot mogelijk hulp inroept van de dierenarts, we zullen met u een therapie instellen en een plan om herhaling te voorkomen.

Lees hier meer over hoefbevangenheid.

 

Op deze foto is een kanteling van het hoefbeen te zien.
Door de lijn langs de hoef, is te zien dat het hoefbeen steeds verder verwijderd raakt van deze lijn.

 

De droogstand

Een goede droogstand is de basis voor een goede vruchtbaarheid en een lange levensduur. Niet alleen de juiste samenstelling van het droogstandsrantsoen is van belang, maar ook vooral hoeveel de droge koeien van dit rantsoen binnen krijgen. Daarnaast zijn de conditiescore, de huisvesting en het (voer)management ook van belang.

Het afgelopen jaar was een uitdagende periode als het gaat om ruwvoerwinning. Zowel de kwaliteit als de hoeveelheid van het gewonnen ruwvoer variëren sterk per regio en per bedrijf. Op veel melkveebedrijven wordt het dit jaar dan ook een uitdaging om de rantsoenen optimaal samen te stellen. Ook tijdens het beoordelen van het voer tijdens de afnames van de koekompassen, merken we dat er her en der nog wel wat te winnen is. De samenstelling van het rantsoen is ook niet het enige wat belangrijk is; vooral de daadwerkelijke opname en benutting van de verschillende rantsoencomponenten zijn van groot belang.

Ook als het rantsoen op papier klopt, is het bij de droge koeien zinvol om na te gaan of er sprake is van afwijkingen in de energie-, eiwit- en magnesiumvoorziening. Dit kan gemakkelijk met de Droogstandscheck. Hierbij wordt van een aantal droge koeien bloed afgenomen en opgestuurd voor onderzoek. Vraag hier ook gerust naar tijdens een (bedrijfs)bezoek van ons.

PPID bij paarden

PPID is de correcte naam voor de ziekte van Cushing bij paarden. De afkorting staat voor Pituary Pars Intermedia Dysfunction. Bij deze aandoening is een deel van de hypofyse ontregeld en hierdoor wordt de hormoonhuishouding van het paard ontregeld. Dit kan leiden tot allerlei klachten, zoals hoefbevangenheid.
Vroegtijdige diagnose van PPID helpt om ziekteverschijnselen, zoals hoefbevangenheid en slecht verharen of een verminderde weerstand te voorkomen. De juiste behandeling, voeding en medicatie zorgt ervoor dat je paard weer fit en vrolijk kan leven.
De diagnose kan onder meer gesteld worden met behulp van bloedonderzoek. Hierbij wordt gekeken naar de hoeveelheid ACTH in het bloed, een hormoon wat verhoogd bij paarden met PPID.

In de periode van 1 september t/m 31 oktober 2020 is er wederom een korting op
dit bloedonderzoek.

Wilt u graag dit bloedonderzoek uit laten voeren, of verdenkt u uw paard van PPID, neem dan contact met ons op.

Op de volgende pagina vind u meer informatie en een duidelijke film over de ziekte PPID.
https://horse-care.nl/gezondheid/ppid/

Huidmaden-ziekte (myasis)

Huidmaden-ziekte (myasis)

Inmiddels zitten we alweer midden in het seizoen van de huidmaden-ziekte (myasis) bij schapen en alpaca’s, (deze ziekte kan ook voorkomen bij dieren met een verwaarloosde wond). De blauwgroene bromvlieg Lucilla sericata is hier de veroorzaker van. Deze vlieg kan in zijn leven, dat gemiddeld een maand duurt, 1000 – 3000 eitjes leggen. In een “gunstig maden-jaar” betekent dit dat één vlieg miljoenen nakomelingen krijgt.

Volwassen vrouwtjes-vliegen leggen de eieren op willekeurige plekken in de wol van een schaap/lam. Hier kunnen ze binnen enkele uren tot dagen uitkomen. De uitgekomen maden of larven zitten dan in hun eerste fase. In deze fase hebben ze een hoge vochtigheidsgraad nodig en bewegen ze over de huid. Beschadiging van de huid kan optreden doordat de maden eiwitsplitsende enzymen achterlaten die de huid irriteren. Wanneer de maden één of twee keer verveld zijn, krijgen ze mondhaken waarmee ze de huid verder beschadigen.

Binnen 4 uur is de 1e beschadiging van de huid al zichtbaar en binnen 48 uur ontstaan er zelfs al gaten in de huid. Bij een ernstig verwaarloosde maden besmetting kan een dier binnen 5 dagen sterven.

De huidmaden-ziekte is een zeer pijnlijke huidaandoening. De 1e symptomen van een besmetting bestaan uit jeuk en schuren. De dieren willen minder eten, worden sloom en gaan snel achteruit. De wol wordt op de aangedane plekken vochtig en verkleurt wat geel/bruinig. Het nadeel hiervan is dat er weer meer maden-vliegen en andere vliegen worden aangetrokken die de situatie kunnen verergeren.

Wanneer u een dier verdenkt van de huidmaden-ziekte kunt u de volgende stappen doorlopen:

  1. Bekijk het dier nauwkeurig
  2. Knip de vieze wol nauwkeurig weg en maak het rondom de aangedane plek kaal
  3. Verwijder de maden
  4. Behandel het dier met een anti-maden middel, zoals Neocidol
  5. Behandel het dier in overleg/na consultatie van een dierenarts voor secundaire huidinfecties.

Uiteraard is preventie van de huidmaden-ziekte een belangrijke maatregel om deze pijnlijke huidaandoening te voorkomen. Preventief kunt u de dieren tijdig scheren, dit voorkomt dat de vliegen eitjes kunnen leggen in de wol. Daarnaast kun u de schapen preventief behandelen met anti-maden middelen zoals CLIK of Neocidol. Deze middelen hebben een wisselende werkingsduur van 6 – 16 weken.

Gelukkig heeft niet elk bedrijf last van de huidmaden-ziekte. Mocht u meer willen weten over hoe u de huidmaden-ziekte op uw bedrijf het beste kan aanpakken of voorkomen, neem dan gerust contact op met een van onze dierenartsen.

 

     

 

 

 

Verwijdering van een “blinde” wolfskies

Manon de Heer zeer geconcentreerd bezig met het verwijderen van een “blinde” wolfskies. Dit betekent dat de wolfskies niet is doorgekomen maar nog onder het slijmvlies ligt. We snijden dan eerst het slijmvlies in en verwijderen dan voorzichtig het kiesje. Natuurlijk onder algehele én locale verdoving!